Piękno rubinu i szafiru leży w bogactwie i intensywności kolorów. Oba są odmianami bezbarwnego korundu. Wystarczają jednak drobne przymieszki chromu, aby wywołać czerwień rubinu, a żelazo i tytan są odpowiedzialne za błękit, żółtość i zieleń szafiru. Niektóre kamienie zawierają subtelne igiełkowate wrostki krystaliczne innych minerałów. Gdy obserwujemy przez taki kamień źródło światła, widać jakby gwiazdę (zjawisko asteryzmu) . Są też gwiaździste rubiny. Rubiny tworzą płaskie kryształy, szafiry są beczułkowate lub piramidalne. W szafirach nierzadko występują przejścia od barwy niebieskiej do żółtej, co wpływa na sposób ich szlifowania. Większość szafirów i rubinów pochodzi ze złóż okruchowych. Minerały niosące te drogie kamienie są zwykle odporniejsze na wietrzenie chemiczne od innych i stąd ich przewaga w korytach rzecznych. Najbardziej płodnym dostawcą niebieskich i żółtych szafirów jest Australia. Natomiast rubiny wydobywa się w Birmie, Tajlandii i środkowej Afryce. Złoża okruchowe Sri Lanki (Cejlonu) od co najmniej 2000 lat dostarczają szafirów niebieskich i różowych.